நவீன தொழில்நுட்பம் நம்மை உலகத்தின் மறுமுனையில் இருப்பவருடன் நொடியில் இணைத்துவிடுகிறது. ஆனால், நம் அருகில் அமர்ந்திருப்பவரின் மனநிலையை நம்மால் புரிந்து கொள்ள முடிகிறதா? என்றால், பதில் பெரும்பாலும் ‘இல்லை’ என்றே வருகிறது.
முன்னெப்போதையும் விட இன்று நாம் அதிக நபர்களுடன் தொடர்பில் (Connected) இருக்கிறோம், ஆனால் உறவில் (Related) இல்லை. இது வெறும் நேரமின்மை சார்ந்த பிரச்சனை மட்டுமல்ல; இது நம் மனதின் உளவியல் மாற்றம் மற்றும் சமூகக் கட்டமைப்பின் மாற்றம் சார்ந்த ஒரு சிக்கலான விஷயம்.
இன்றைய அவசர உலகில், உறவுகள் ஏன் மேலோட்டமாக மாறிவிட்டன என்பதையும், அதன் உளவியல் பின்னணியையும் விரிவாகப் பார்ப்போம்.
1. உடனடி மனநிறைவு (The Trap of Instant Gratification)
இன்றைய தலைமுறையின் மிகப்பெரிய எதிரி "Instant Gratification" எனப்படும் உடனடி மனநிறைவு ஆகும். நமக்கு பசித்தால் உடனே உணவு ஆர்டர் செய்கிறோம், பொழுதுபோக்கு வேண்டுமென்றால் உடனே ஸ்ட்ரீமிங் செய்கிறோம். இதே மனநிலையை நாம் உறவுகளிலும் எதிர்பார்க்கிறோம்.
ஆனால், இன்றைய உளவியல் படி, நாம் "முயற்சி இல்லாத வெகுமதிகளை" (Effortless Rewards) அதிகம் விரும்புகிறோம். ஒரு உறவில் சிறு சிக்கல் வந்தாலும், அதைச் சரிசெய்ய முயற்சிப்பதை விட, "இதைவிடச் சிறந்த இன்னொரு உறவு கிடைக்கும்" என்ற மனநிலைக்கு நாம் தள்ளப்படுகிறோம்.
2. தெரிவுகளின் முரண்பாடு (The Paradox of Choice)
பிரபல உளவியலாளர் பாரி ஷ்வார்ட்ஸ் (Barry Schwartz) கூறுவது போல, "அதிகப்படியான தேர்வுகள் சுதந்திரத்தை தருவதில்லை, மாறாக அது நம்மை முடக்கிவிடுகிறது." சமூக ஊடகங்களும், டேட்டிங் செயலிகளும் நமக்கு ஆயிரக்கணக்கான மனிதர்களை அறிமுகப்படுத்துகின்றன.
"இவரை விட சிறந்த ஒருவர் கிடைப்பார்" (Fear of Better Option - FOBO) என்ற எண்ணம் ஆழ்மனதில் இருந்துகொண்டே இருக்கிறது. இதனால், தற்போதைய உறவில் நம்மால் முழுமையாக ஈடுபட முடிவதில்லை. நம்மிடம் இருக்கும் உறவின் அருமையை உணராமல், இல்லாத ஒன்றை தேடும் படலத்திலேயே வாழ்க்கை கடந்துவிடுகிறது. எப்போதுமே ஒருவித தேடுதலில் இருக்கும் மனம், யாரிடமும் நிரந்தரமாக நங்கூரம் பாய்ச்சுவதில்லை.
3. திரைக்குப் பின்னால் ஒளிந்து கொள்ளும் மனநிலை (The Digital Mask)
நாம் நேரில் ஒருவருடன் பேசும்போது, நம் உடல் மொழி (Body Language) மற்றும் குரலின் ஏற்ற இறக்கம் ஆகியவை உண்மையான உணர்வுகளைக் கடத்தும். ஆனால், இன்றைய டிஜிட்டல் உலகில் இவை அனைத்தும் 'எமோஜிகளாக' (Emojis) சுருங்கிவிட்டன.
சமூக வலைத்தளங்களில் நாம் அனைவரும் நமது "சிறந்த வடிவத்தை" (Best Version) மட்டுமே காட்டுகிறோம். ஆனால், உண்மையான உறவு என்பது ஒருவருடைய பலவீனங்களையும், குறைகளையும் ஏற்றுக்கொள்வதில் தான் இருக்கிறது. "நான் காயப்பட்டு விடுவேனோ?" என்ற பயத்தில் (Fear of Vulnerability), நாம் நம் உண்மையான சுயத்தை மறைத்து, ஒரு போலியான பிம்பத்துடனேயே பழகுகிறோம். இந்த முகமூடிக்கு பின்னால் இருக்கும் வரை, உண்மையான ஆன்ம இணைப்பு (Soul Connection) சாத்தியமில்லை.
4. கொடுக்கல் வாங்கல் மனப்பான்மை (Transactional Mindset)
முன்பெல்லாம் உறவுகள் "சமூகப் பிணைப்பு" (Social Bonding) அடிப்படையில் இருந்தன. ஆனால் இன்று அது "பயன்பாட்டு அடிப்படையில்" (Utility Based) மாறிவிட்டது. "இவருடன் பழகினால் எனக்கு என்ன கிடைக்கும்?" என்ற கேள்வி ஆழ்மனதில் எழுகிறது.
இதனை உளவியலில் "Social Exchange Theory" என்பார்கள். அதாவது, ஒரு உறவில் நாம் போடும் முதலீட்டை விட (நேரம், அன்பு), நமக்கு கிடைக்கும் லாபம் அதிகமாக இருக்க வேண்டும் என்று எதிர்பார்க்கிறோம். எப்போது இந்த லாபம் குறைகிறதோ, அப்போதே அந்த உறவை முறித்துக்கொள்ள தயாராகிவிடுகிறோம்.நிபந்தனையற்ற அன்பு (Unconditional Love) என்பது பழைய புத்தகங்களில் மட்டுமே இருக்கும் விஷயமாக மாறிக்கொண்டு வருகிறது.
5. தனிமை விரும்பும் கலாச்சாரம் (Hyper-Independence)
"எனக்கு யாரும் தேவையில்லை, என்னால் தனியாக வாழ முடியும்" என்ற அதீத சுதந்திர மனப்பான்மை (Hyper-Independence) இன்று அதிகரித்து வருகிறது. இது உண்மையில் ஒரு ஆரோக்கியமான குணம் அல்ல; இது ஒரு தற்காப்பு வளையமாகும் (Defense Mechanism).
கடந்த காலங்களில் ஏற்பட்ட ஏமாற்றங்கள் காரணமாக, மீண்டும் ஒருவரை நம்புவதற்கு பயந்து, மக்கள் தங்களைச் சுற்றி ஒரு சுவரை எழுப்பிக் கொள்கிறார்கள். ஆனால், உளவியலின் படி, பரஸ்பர சார்பு (Interdependence) தான் ஆரோக்கியமான மனித வாழ்க்கையின் அடிப்படை.
6. கவனச்சிதறல் (The Age of Distraction)
ஒருவருடன் பேசும்போது அடிக்கடி மொபைல் திரையைப் பார்ப்பதற்குப் பெயர் "Phubbing" (Phone + Snubbing). இது எதிரில் இருப்பவரை அவமானப்படுத்தும் செயல் மட்டுமல்ல, "உன்னை விட எனக்கு இந்தத் திரை முக்கியம்" என்று சொல்லாமல் சொல்லும் ஒரு உளவியல் செய்தி.
உண்மையான உறவுக்கு "பிரிக்கப்படாத கவனம்" (Undivided Attention) தேவை. ஆனால், இந்த கவனச்சிதறல் யுகத்தில், ஆழமான உரையாடல்கள் குறைந்து, மேலோட்டமான பேச்சுகள் (Small talks) மட்டுமே எஞ்சியுள்ளன.
7. சகிப்புத்தன்மையின்மை (Lack of Tolerance)
எந்த ஒரு மனிதனும் முழுமையானவன் அல்ல (No one is perfect). ஒவ்வொருவரிடமும் குறைகள் இருக்கும். முந்தைய காலங்களில், மக்கள் ஒருவருக்கொருவர் அனுசரித்துச் சென்றார்கள். "அனுசரித்தல்" என்பது அடிமைத்தனம் அல்ல; அது உறவின் மீதான மரியாதை. இன்று "எனக்கு இது பிடிக்கவில்லை என்றால், நான் விலகிவிடுவேன்" என்ற மனநிலை மேலோங்கி உள்ளது. இது சுயமரியாதையாகத் தோன்றினாலும், பல நேரங்களில் இது ஈகோவின் (Ego) வெளிப்பாடாகவே இருக்கிறது.
சிறு பிழைகளைக் கூட மன்னிக்கத் தயாராக இல்லாத மனநிலை, நீண்ட கால உறவுகளைச் சிதைக்கிறது. ஒரு உறவைச் செப்பனிடுவதை விட (Repairing), மாற்றுவதே (Replacing) எளிது என்று இன்றைய மூளை பழகிவிட்டது.
8. ஒப்பீட்டு கலாச்சாரம் (Comparison Trap)
சமூக வலைத்தளங்களில் மற்ற ஜோடிகளின் புகைப்படங்களைப் பார்த்து, "நம் வாழ்க்கை ஏன் இப்படி இல்லை?" என்று ஒப்பிட்டுப் பார்ப்பது (Social Comparison) பல உறவுகளின் மகிழ்ச்சியைக் குலைக்கிறது. திரையில் தெரிவது வெறும் 1% உண்மை என்பதை நாம் மறந்துவிடுகிறோம்.
மற்றவர்களின் வெளிப்படையான மகிழ்ச்சியை, நமது அந்தரங்கப் பிரச்சனைகளுடன் ஒப்பிடும்போது, தாழ்வு மனப்பான்மை உண்டாகிறது. இது நம்மிடம் இருக்கும் உண்மையான, இயல்பான உறவின் அழகை ரசிக்க விடாமல் செய்கிறது.
முடிவுரை: நாம் என்ன செய்ய வேண்டும்?
உண்மையான உறவுகள் அரிதாகிவிட்டன என்பது உண்மைதான், ஆனால் அவை அழிந்துவிடவில்லை. அதனை மீட்டெடுப்பது நம் கையில் தான் உள்ளது.
✅ நேரத்தை முதலீடு செய்யுங்கள்: டிஜிட்டல் இணைப்பை விட, நேரடி உரையாடலுக்கு முன்னுரிமை கொடுங்கள்.
✅ பலவீனங்களைக் காட்டுங்கள்: உங்கள் உண்மையான உணர்வுகளை வெளிப்படுத்த பயப்படாதீர்கள்.
✅ எதிர்பார்ப்புகளைக் குறையுங்கள்: மற்றவர்களை அவர்கள் இயல்பிலேயே ஏற்றுக்கொள்ள பழகுங்கள்.
✅ நிகழ்காலத்தில் வாழுங்கள்: ஒருவருடன் இருக்கும்போது, முழுமையாக அவர்களுடன் இருங்கள் (Be Present).
கருத்துரையிடுக