Office Friendship vs Real Friendship: கூடவே இருந்தாலும் ஏன் அந்த நெருக்கம் வர மாட்டேங்குது?
ஸ்கூல், காலேஜ் நண்பர்கள் வருஷக் கணக்கா பேசலனா கூட, போன் பண்ணா அந்த பழைய உரிமை அப்படியே இருக்கும். ஆனா, தினமும் 9 மணி நேரம் ஒன்னா சுத்துன ஆபிஸ் நண்பர் கிட்ட அந்த உரிமை இருக்காது. இது உங்களை என்னைக்காவது யோசிக்க வச்சிருக்கா?
"ஏன் ஆபிஸ் பிரண்ட்ஷிப் மட்டும் எப்பவும் கொஞ்சம் டிஸ்டன்ஸ்-ஆவே பீல் ஆகுது?" இது பல பேருக்கு இருக்கிற குழப்பம். இதுக்கு பின்னால இருக்கிற உளவியல் உண்மைகளையும், யதார்த்தமான காரணங்களையும் கொஞ்சம் ஆழமா பார்க்கலாம்.
சூழ்நிலை உருவாக்கும் நட்பு (Situational Friendships)
நம்ம உண்மையான நண்பர்களை நாமளா தேடிப் பிடிச்சு செலக்ட் பண்ணிருப்போம். அவங்களுக்கும் நமக்கும் ஏதோ ஒரு மனசு சம்பந்தப்பட்ட கனெக்ஷன் இருக்கும். ஆனா, ஆபிஸ்ல அப்படி இல்ல.
ஆபிஸ்ல, நம்ம பக்கத்து சீட்ல உக்காந்துருக்காங்க, இல்லனா ஒரே டீம்ல வேலை பாக்குறாங்க அப்படிங்கிற ஒரே காரணத்துக்காகத் தான் நாம பேச ஆரம்பிக்கிறோம். இதை உளவியல்ல "Proximity Principle" அப்படின்னு சொல்லுவாங்க. அதாவது, ஒருத்தரை தினமும் பார்க்கிறோம், அவங்க கூடவே நேரத்தை செலவிடுறோம் அப்படிங்கிற காரணத்தாலேயே உருவாகுற பழக்கம் இது.
இந்த பழக்கத்தை நாம தப்பா 'நட்பு' ன்னு நினைச்சுக்கிறோம். ஆனா, சூழ்நிலை மாறுனதும் (அதாவது டீம் மாறுனாவோ, வேலை மாறுனாவோ), அந்த பழக்கமும் குறைஞ்சிடும்.
Shared Trauma: கஷ்டத்துல பிறக்கும் நெருக்கம்
நிறைய ஆபிஸ் பிரண்ட்ஷிப் உருவாக முக்கியமான காரணமே, 'காமன் எதிரி' (Common Enemy) தான். அது ஒரு கண்டிப்பான மேனேஜரா இருக்கலாம், இல்லனா ரொம்ப பிரஷர் கொடுக்கிற ஒரு ப்ராஜெக்ட்டா இருக்கலாம்.
ரெண்டு பேருக்கும் ஒரே மாதிரி டார்கெட் பிரஷர் இருக்கும் போது, ஒருத்தருக்கு ஒருத்தர் ஆறுதல் சொல்லிக்கிறது சகஜம். "இந்த கம்பெனில வேலை பாக்குறதுக்கு பதிலா, வேற எங்கயாவது போயிடலாம்" ன்னு ரெண்டு பேரும் சேர்ந்து புலம்பும் போது, அங்க ஒரு பெரிய பந்தம் உருவான மாதிரி தோணும். ஆனா, இது ஆத்மார்த்தமான நட்பு கிடையாது, இது ஒரு 'Trauma Bond'. அந்த குறிப்பிட்ட பிரச்சனை முடிஞ்சதும், அந்த நெருக்கமும் குறைஞ்சிடும்.
பலவீனங்களை வெளிக்காட்ட பயம் (The Fear of Vulnerability)
உண்மையான நட்புல, "நான் ஒரு முட்டாள்தனம் பண்ணிட்டேன்", "எனக்கு பயமா இருக்கு", "நான் தோத்துட்டேன்" அப்படின்னு நம்ம குறைகளை எவ்ளோ வேணா ஓப்பனா சொல்லலாம். அதை அவங்க ஜட்ஜ் பண்ண மாட்டாங்க.
ஆனா, ஆபிஸ்ல அப்படி ஓப்பனா பேச நாம எப்பவுமே தயங்குவோம். காரணம், "நாம சொல்ற விஷயம் நம்ம ப்ரொபஷனல் இமேஜ்-ஐ டேமேஜ் பண்ணிடுமோ?" அப்படிங்கிற பயம் தான்.
அப்ரைசல் (Appraisal) பயமும், அலுவலக அரசியலும்
"இன்னைக்கு நான் என் ஆபிஸ் நண்பன் கிட்ட ரொம்ப ஃபீல் பண்ணி என் பர்சனல் வீக்னெஸ்-ஐ சொல்றேன். நாளைக்கு ஒருவேளை அவனுக்கு புரொமோஷன் வந்து, எனக்கு மேனேஜர் ஆகிட்டா என்ன ஆகுறது?" - இது தான் நிறைய பேரோட ஆழ்மனசுல இருக்கிற பெரிய பயம்.
ஆபிஸ் அப்படிங்கிறது ஒரு போட்டி நிறைந்த இடம். அங்க நம்ம கூட வேலை பாக்குற நண்பர், ஒரு கட்டத்துல நமக்கு போட்டியாளரா மாற வாய்ப்பு இருக்கு. அதனால, நம்ம அறியாமலேயே, ஆபிஸ் நண்பர்கள் கிட்ட ஒரு சின்ன 'ஃபில்டர்' (Filter) போட்டு தான் பேசுவோம். முழுசா நம்ம மனச தொறந்து காட்ட மாட்டோம்.
கொடுக்கல் வாங்கல் உறவுகள் (Transactional Relationships)
"மச்சி, நான் நாளைக்கு லீவ், என் வேலையை கொஞ்சம் பாத்துக்கோ" - இது ஆபிஸ்ல ரொம்ப சாதாரணமா நடக்குற விஷயம். ஆபிஸ் பிரண்ட்ஷிப் பெரும்பாலும் இந்த மாதிரி மியூச்சுவல் ஹெல்ப் (Mutual help) அடிப்படையில தான் இயங்குது.
நீங்க எனக்கு ஒரு ஹெல்ப் பண்ணுங்க, நான் உங்களுக்கு ஒரு ஹெல்ப் பண்றேன் அப்படிங்கிற ஒரு எழுதப்படாத ஒப்பந்தம் இதுல இருக்கும். இது தப்பில்லை, ஆபிஸ்ல சர்வைவ் ஆக இது ரொம்ப முக்கியம். ஆனா, உண்மையான நட்புல இந்த 'கணக்கு பாக்குற' விஷயம் இருக்காது.
அறிவியல் மற்றும் உளவியல் என்ன சொல்கிறது? (Science vs Belief)
நாம பெரும்பாலும் "எல்லாருமே சுயநலவாதிகள், அதான் ஆபிஸ்ல யாரும் ட்ரூ பிரண்ட்ஸ் கிடையாது" அப்படின்னு நம்புறோம். ஆனா உளவியல் ரீதியா இது உண்மையா?
சமூக உளவியல் (Social Psychology) என்ன சொல்லுதுன்னா, மனித மூளை எப்பவுமே தன் வேலையையும், தனிப்பட்ட வாழ்க்கையையும் தனித்தனியா பிரிக்கத் தான் நினைக்கும். இதை "Boundary Management" அப்படின்னு சொல்றாங்க.
வேலை செய்யும் இடத்தில் ஒருத்தர் எவ்வளவு தான் க்ளோஸ் ஆக பழகினாலும், நம்ம மூளை அவங்களை 'Colleague' அப்படிங்கிற போல்டர்ல தான் சேவ் பண்ணி வைக்கும். உண்மையான அன்போ, நெருக்கமோ உருவாகணும்னா, 'Vulnerability' (பலவீனங்களை தயக்கமில்லாமல் பகிர்தல்) ரொம்ப முக்கியம்னு உளவியலாளர்கள் சொல்றாங்க. ஆபிஸ் சூழல்ல இந்த Vulnerability-க்கு வேலை இல்லை. அதனால தான், அறிவியல் ரீதியாகவே ஆபிஸ் நட்பு ஒரு எல்லைக்குள்ளேயே சுருங்கிடுது.
எல்லைகள் அவசியம் (Setting the Boundaries)
அப்படியாப்பட்ட ஆபிஸ்ல பிரண்ட்ஸ் இருக்கவே கூடாதா? அப்படின்னு கேட்டா, கண்டிப்பா இருக்கணும். 9 மணி நேரம் எந்த ஒரு கம்பெனியும் இல்லாம, மெஷின் மாதிரி வேலை பாக்குறது ரொம்ப மன உளைச்சலை கொடுக்கும்.
ஆனா, அந்த உறவுக்கான லிமிட் என்ன அப்படிங்கிற தெளிவு நமக்கு இருக்கணும்.
- ஆபிஸ் நண்பர்கள் கிட்ட பாலிடிக்ஸ் பேசலாம், ஆனா ரொம்ப பர்சனல் விஷயங்களை ஷேர் பண்றத தவிர்க்கலாம்.
- வீக்கெண்ட்ல அவங்க மெசேஜ் பண்ணலனா வருத்தப்படக் கூடாது.
- எதிர்பார்ப்புகளை கம்மியா வச்சுக்கிட்டா, ஆபிஸ் நட்பு ரொம்பவே சுமுகமா இருக்கும்.
- Proximity vs Connection: ஆபிஸ் நட்பு பெரும்பாலும் பக்கத்துல இருக்கறதால உருவாகுற பழக்கம் தானேயொழிய, ஆழமான புரிதலால் வந்தது இல்லை.
- போட்டி மனப்பான்மை (Competition): ஒரே இடத்துல புரொமோஷன், அப்ரைசல் என போட்டி இருக்கிறதுனால, 100% வெளிப்படைத்தன்மை ஆபிஸ்ல சாத்தியம் இல்லை.
- Trauma Bonding: ஒரே மேனேஜர் அல்லது ஒரே ப்ராஜெக்ட் பிரஷர் காரணமாக உருவாகும் நட்பு, அந்த சூழல் மாறியதும் காணாமல் போயிடும்.
- எல்லைகள் (Boundaries): ஆபிஸ் நண்பர்களிடம் தொழில்முறை சார்ந்த விஷயங்களை மட்டும் பகிர்வது, பின்னாடி வரக்கூடிய மனக்கசப்புகளைத் தவிர்க்கும்.
- உளவியல் உண்மை: பலவீனங்களை பகிரும் இடத்தில்தான் உண்மையான நட்பு வளரும் (Vulnerability). ஆபிஸ் சூழல் அதற்கு ஏற்ற இடம் கிடையாது.
FAQ (அடிக்கடி கேட்கப்படும் கேள்விகள்)
1. ஆபிஸ் நண்பர்கள் உண்மையான நண்பர்களாக மாறவே முடியாதா?
கண்டிப்பா முடியும். நீங்க ரெண்டு பேரும் ஒரே ஆபிஸ்ல வேலை பார்க்காத அப்போதும், எந்த ஒரு எதிர்பார்ப்பும் இல்லாம உங்களால பேச முடியுதுன்னா, அது உண்மையான நட்பா மாற வாய்ப்பு இருக்கு.
2. ஆபிஸ் பிரண்ட் வேலையை விட்டுப் போனதும் ஏன் பேசுறத நிறுத்திடுறாங்க?
உங்களுக்கும் அவங்களுக்கும் இருந்த ஒரே காமன் பாயிண்ட் (Common ground) 'ஆபிஸ்' மட்டும் தான். அது இல்லாம போகும் போது, பேசுறதுக்கு டாபிக் இல்லாம போயிடும். இது ரொம்ப இயல்பான விஷயம் தான், இத நினைச்சு வருத்தப்பட தேவையில்லை.
3. ஆபிஸ் நண்பர்களிடம் எவ்வளவு தூரம் பர்சனல் விஷயங்களை ஷேர் பண்ணலாம்?
ரொம்ப சென்சிடிவான குடும்பப் பிரச்சனைகள், பணப் பிரச்சனைகள் அல்லது மற்ற சக ஊழியர்களைப் பற்றிய கடுமையான விமர்சனங்களை பகிர்வதைத் தவிர்ப்பது நல்லது. இது பிற்காலத்தில் உங்களுக்கு எதிராகவே திரும்ப வாய்ப்புள்ளது.
வாழ்க்கையில ஒவ்வொரு உறவுக்கும் ஒரு காரணம் இருக்கும், ஒரு காலம் இருக்கும். ஆபிஸ் நண்பர்கள் அப்படிங்கிறவங்க, நம்ம வாழ்க்கையோட ஒரு குறிப்பிட்ட பயணத்துல, நம்ம கூட வர்ற சக பயணிகள். அவங்க கூட இருக்கிற வரைக்கும் பயணத்தை ரசிப்போம். அவங்க இறங்க வேண்டிய இடம் வந்ததும், ஒரு சிரிப்போட வழியனுப்பி வைப்போம். எல்லார்கிட்டயும் 'உயிர் தோழன்' அப்படிங்கிற ஆழமான அன்பை தேடாம, அந்தந்த உறவை அதோட இயல்புல ஏத்துக்கிட்டா, மனசு எப்பவுமே அமைதியா இருக்கும்.
கருத்துரையிடுக