நிறைய சம்பாதித்தும் ஏன் கையில் காசு இல்லை? - ஒரு உளவியல் ஆய்வு
"ஏழை" பணக்காரர்களின் முரண்
இன்றைய நவீன உலகில் ஒரு விசித்திரமான முரண்பாட்டை நாம் காண்கிறோம். இருபது ஆண்டுகளுக்கு முன்பு, நம் பெற்றோர்கள் மிகக்குறைந்த சம்பளத்தில் ஒரு குடும்பத்தை நடத்தி, வீடுகட்டி, பிள்ளைகளைப் படிக்க வைத்து, சேமிக்கவும் செய்தார்கள். ஆனால் இன்று, அவர்களை விட பத்து மடங்கு, இருபது மடங்கு அதிகம் சம்பாதிக்கும் இளைஞர்களால், மாதக் கடைசி வரை அந்தச் சம்பளத்தைக் கொண்டு செல்ல முடிவதில்லை.
மாதத்தின் முதல் வாரத்தில் மன்னனாகவும், கடைசி வாரத்தில் கடனாளியாகவும் மாறும் இந்த நிலைக்குக் காரணம் என்ன? விலைவாசி உயர்வு மட்டும்தானா காரணம்? நிச்சயமாக இல்லை. உண்மையான காரணம், நம் மனதிற்குள் ஒளிந்திருக்கும் உளவியல் சிக்கல்களும், சமூகம் நம் மீது திணித்திருக்கும் போலி பிம்பங்களும்தான். பணம் என்பது காகிதம் சார்ந்தது அல்ல, அது நடத்தை (Behavior) சார்ந்தது என்பதைப் புரிந்துகொள்ளாத வரை, சம்பளம் எத்தனை லட்சங்களாக உயர்ந்தாலும் பற்றாக்குறை இருந்து கொண்டேதான் இருக்கும்.
இதோ, சம்பளம் கூடினாலும் வறுமை நம்மைத் துரத்துவதற்கான ஆழமான உளவியல் காரணங்கள் மற்றும் ஆராய்ச்சிகள்.
1. ஹெடோனிக் ட்ரெட்மில் (The Hedonic Treadmill) - மகிழ்ச்சிக்கான ஓட்டம்
உளவியலில் "ஹெடோனிக் அடாப்டேஷன்" (Hedonic Adaptation) என்றொரு கோட்பாடு உண்டு. இதுதான் பணம் பற்றாக்குறைக்கு மிக முக்கியக் காரணம்.
மனித மனம் எப்போதுமே ஒரு நிலையான மகிழ்ச்சி நிலைக்குத் திரும்பவே விரும்பும். உதாரணத்திற்கு, நீங்கள் ஒரு சாதாரண பைக்கில் அலுவலகம் செல்கிறீர்கள். வெயிலும் மழையும் கஷ்டமாக இருக்கிறது. "ஒரு கார் வாங்கினால் வாழ்க்கை சொர்க்கமாகிவிடும்" என்று நினைக்கிறீர்கள். கஷ்டப்பட்டு இஎம்ஐ (EMI) போட்டு காரை வாங்கியும் விடுகிறீர்கள்.
முதல் இரண்டு வாரங்கள் அந்த காரில் செல்வது மிகப்பெரிய மகிழ்ச்சியைத் தரும். ஆனால், ஒரு மாதம் கழித்து என்ன நடக்கும்? அந்த கார், உங்கள் வாழ்க்கையின் ஒரு சாதாரண அங்கமாக மாறிவிடும். முன்பு பைக்கில் சென்றபோது இருந்த அதே மனநிலைக்கு நீங்கள் திரும்பிவிடுவீர்கள். இப்போது அந்த கார் உங்களுக்கு மகிழ்ச்சியைத் தராது; அது ஒரு அத்தியாவசியத் தேவையாக (New Normal) மாறிவிடும்.
இப்போது உங்கள் மனம் அடுத்த இலக்கை நிர்ணயிக்கும்: "இந்த கார் போதாது, இன்னும் பெரிய கார் வேண்டும்" அல்லது "சொந்த வீடு வேண்டும்". எப்படி ஒரு ட்ரெட்மில்லில் (Treadmill) ஓடிக்கொண்டே இருந்தாலும் நாம் ஒரே இடத்தில்தான் இருக்கிறோமோ, அதேபோல வருமானம் கூடக்கூட நாமும் நம் ஆசைகளைத் துரத்தி ஓடிக்கொண்டே இருக்கிறோம், ஆனால் மகிழ்ச்சி அல்லது சேமிப்பு என்ற இடத்தை நாம் அடைவதே இல்லை.
உளவியல் பாடம்: பொருட்கள் தரும் மகிழ்ச்சி தற்காலிகமானது. சம்பளம் உயரும்போது, நம் மகிழ்ச்சிக்கான அளவுகோலையும் (Baseline) நாமே உயர்த்திவிடுகிறோம்.
2. பார்கின்சன் விதி (Parkinson’s Law) - செலவுகளின் விரிவாக்கம்
சிவில் சர்வீஸ் அதிகாரி சிரில் நார்த்கோட் பார்கின்சன் (Cyril Northcote Parkinson) நிர்வாகவியலில் ஒரு விதியைச் சொன்னார்: "ஒரு வேலைக்கு எவ்வளவு நேரம் ஒதுக்கப்படுகிறதோ, அந்த நேரம் முழுவதும் அந்த வேலை விரிவடையும்."
இதே விதி பணத்திற்கும் பொருந்தும்: "உங்கள் வருமானம் எவ்வளவு இருக்கிறதோ, அதை முழுமையாக விழுங்கும் அளவிற்கு உங்கள் செலவுகளும் விரிவடையும்."
உங்களுக்கு 30,000 ரூபாய் சம்பளம் இருந்தபோது, 200 ரூபாய் ஷர்ட் வாங்கியிருப்பீர்கள். சம்பளம் 60,000 ஆனதும், அந்த 200 ரூபாய் ஷர்ட் உங்கள் தகுதிக்குக் குறைவானதாகத் தோன்றும். இப்போது 2000 ரூபாய் ஷர்ட் வாங்குவீர்கள். 200 ரூபாய்க்கும் 2000 ரூபாய்க்கும் உள்ள வித்தியாசம் துணியின் தரம் மட்டுமல்ல; அது உங்கள் மனதில் உள்ள "ஈகோ" (Ego) அல்லது "தகுதி" (Status) பற்றிய பிம்பம்.
வருமானம் உயரும்போது, நாம் நம் தேவைகளை பூர்த்தி செய்வதில்லை; நம் வாழ்க்கை தரத்தை (Lifestyle) உயர்த்துகிறோம். பழைய வருமானத்தில் நம்மால் வாழ முடிந்தது என்பதை நாம் முற்றிலுமாக மறந்துவிடுகிறோம். பற்பசை டியூபில் பசை குறைவாக இருக்கும்போது நாம் எவ்வளவு சிக்கனமாக அழுத்தித் துடைத்துப் பயன்படுத்துவோம்? அதுவே புதிதாக வாங்கிய டியூப் என்றால், தாராளமாகப் பிதுக்குவோம் அல்லவா? அதுதான் பார்கின்சன் விதி. பணம் தாராளமாக வரும்போது, மூளை சிக்கனத்தைப் பற்றி யோசிப்பதை நிறுத்திவிடுகிறது.
3. டிடரோ விளைவு (The Diderot Effect) - நுகர்வின் சங்கிலித் தொடர்
18-ம் நூற்றாண்டில் வாழ்ந்த பிரெஞ்சு தத்துவஞானி டெனிஸ் டிடரோ (Denis Diderot) ஏழ்மையில் வாழ்ந்தார். திடீரென்று அவருக்குப் பெரும் பணம் கிடைத்தது. அவர் தனக்காக ஒரு விலையுயர்ந்த சிவப்பு நிற மேலங்கியை (Scarlet Robe) வாங்கினார்.
அந்த அங்கி மிகவும் அழகாக இருந்தது. ஆனால், அதை அணிந்து கொண்டு அவர் தன் பழைய வீட்டில் அமர்ந்தபோது, அந்த அங்கிக்கு முன்னால் அவருடைய பழைய மேஜை, நாற்காலி, அலங்காரப் பொருட்கள் எல்லாம் மிகவும் மட்டமாகத் தெரிந்தன. அந்த அங்கிக்குப் பொருத்தமாக இருக்க வேண்டும் என்பதற்காக அவர் பழைய பொருட்களைத் தூக்கி எறிந்துவிட்டு, புதிய விலையுயர்ந்த பொருட்களை வாங்கிக் குவித்தார். கடைசியில் அவர் மீண்டும் கடனாளியானார்.
இதைத்தான் இன்று "டிடரோ விளைவு" (Diderot Effect) என்கிறோம்.
நீங்கள் புதிதாக ஒரு ஐபோன் (iPhone) அல்லது samsung வாங்குகிறீர்கள் என்று வைத்துக்கொள்வோம். அதோடு செலவு முடிவதில்லை. அந்த போனுக்குப் பொருத்தமான விலையுயர்ந்த கவர், பிறகு ஆப்பிள் வாட்ச், பிறகு ஏர்பாட்ஸ் (AirPods) எனச் செலவு நீண்டுகொண்டே போகும்.
உண்மை: ஒரு புதிய பொருளை வாங்குவது, நுகர்வுக்கான ஒரு புதிய சுழற்சியை (Spiral of Consumption) உருவாக்குகிறது. நம்மிடம் உள்ள பழைய பொருட்களுடன் ஒத்துப் போகாத புதிய பொருட்களை வாங்குவதன் மூலம், நம் ஒட்டுமொத்த வாழ்க்கை முறையையும் மாற்ற வேண்டிய கட்டாயத்திற்கு நாம் தள்ளப்படுகிறோம்.
4. சமூக ஒப்பீட்டுக் கோட்பாடு (Social Comparison Theory)
மனிதன் ஒரு சமூக விலங்கு. நாம் நம்மை எப்போதும் மற்றவர்களுடன்தான் ஒப்பிட்டுப் பார்க்கிறோம். இதற்கு உளவியலாளர் லியோன் ஃபெஸ்டிங்கர் (Leon Festinger) "சமூக ஒப்பீட்டுக் கோட்பாடு" என்று பெயரிட்டார்.
நமக்கு இரண்டு வகையான ஒப்பீடுகள் உள்ளன:
- நமக்குக் கீழே உள்ளவர்களுடன் ஒப்பிட்டு திருப்தி கொள்வது.
- நமக்கு மேலே உள்ளவர்களுடன் ஒப்பிட்டு வருத்தப்படுவது.
துரதிர்ஷ்டவசமாக, பணம் என்று வரும்போது நாம் எப்போதும் நமக்கு மேலே உள்ளவர்களையே பார்க்கிறோம். "நண்பன் வீடு வாங்கிவிட்டான்," "மைத்துனர் வெளிநாடு சென்றுவிட்டார்," "பக்கத்து வீட்டுக்காரர் புது கார் வாங்கிவிட்டார்" — இந்தத் தகவல்கள் நம் மூளையில் ஒருவித பதற்றத்தை (Anxiety) உருவாக்குகின்றன. இதைச் சரிசெய்ய நாம் நமக்குத் தேவையில்லாத, நம்மால் தாங்க முடியாத செலவுகளைச் செய்கிறோம்.
நாம் பணக்காரராக "இருப்பதை" விட, பணக்காரராக "காட்டிக்கொள்வதையே" அதிகம் விரும்புகிறோம். சமூக வலைத்தளங்கள் (Social Media) இந்த நோயை இன்னும் அதிகப்படுத்தியுள்ளன. இன்ஸ்டாகிராமில் மற்றவர்களின் மகிழ்ச்சியான (பெரும்பாலும் போலியான) வாழ்க்கையைப் பார்த்து, நாமும் அப்படி வாழ வேண்டும் என நினைத்து பணத்தை விரயமாக்குகிறோம்.
5. நிகழ்காலச் சார்பு (Present Bias) மற்றும் எதிர்காலத் தள்ளுபடி (Hyperbolic Discounting)
பணத்தைச் சேமிக்க முடியாமைக்கு மூளையின் வடிவமைப்பும் ஒரு காரணம். மனித மூளை பரிணாம வளர்ச்சியின்படி, "எதிர்காலப் பாதுகாப்பை" விட "நிகழ்கால இன்பத்திற்கே" முன்னுரிமை கொடுக்கும்படி வடிவமைக்கப்பட்டுள்ளது.
ஆதிமனிதனுக்கு நாளை உணவு கிடைக்குமா என்று தெரியாது. அதனால் இன்று கிடைப்பதை இன்றே உண்டு மகிழ்வதுதான் புத்திசாலித்தனம். அந்தப் பழங்கால உள்ளுணர்வு இன்றும் நம்மிடம் உள்ளது. இதைத்தான் பொருளாதாரத்தில் "ஹைப்பர்போலிக் டிஸ்கவுண்டிங்" (Hyperbolic Discounting) என்கிறார்கள்.
உங்களிடம் இரண்டு ஆப்ஷன் கொடுக்கப்படுகிறது:
- இன்றே 1000 ரூபாய் தருகிறேன்.
- அடுத்த மாதம் 1200 ரூபாய் தருகிறேன்.
பெரும்பாலானோர் இன்றைய 1000 ரூபாயைத் தான் தேர்ந்தெடுப்பார்கள். எதிர்காலத்தில் கிடைக்கும் பெரிய லாபத்தை விட, நிகழ்காலத்தில் கிடைக்கும் சிறிய இன்பம் மூளைக்குத் தித்திப்பாக இருக்கிறது. இதனால்தான் "சேமிப்பு" என்பது கசப்பாகவும், "செலவு" (Shopping, Dining out) என்பது இனிப்பாகவும் இருக்கிறது. சம்பளம் வந்தவுடன் அதை அனுபவிக்கத் துடிக்கும் மனநிலை, எதிர்காலத்திற்கான பாதுகாப்பை மறக்கடிக்கிறது.
6. கடன் என்னும் மாயவலை (The Illusion of Wealth via Debt)
நவீன வங்கிக் கட்டமைப்பு நமக்குக் கொடுத்திருக்கும் மிக ஆபத்தான ஆயுதம் "கிரெடிட் கார்டு" மற்றும் "இஎம்ஐ" (EMI).
உளவியல் ரீதியாக, நீங்கள் பணத்தை (Cash) எண்ணிக் கொடுக்கும்போது, மூளையில் வலிக்கான சமிக்ஞை (Pain of Paying) தோன்றும். ஆனால், ஒரு கார்டை ஸ்வைப் செய்யும்போது அந்த வலி தெரிவதில்லை. ஏனென்றால், பணம் கைவிட்டுப் போவதை நாம் கண்ணால் காண்பதில்லை.
கடன் அட்டைகளும், தவணை முறைகளும் நம் வருமானத்தை எதிர்காலத்தில் இருந்து இன்றே திருடுகின்றன. "மாதம் வெறும் 2000 ரூபாய் தானே" என்று ஒரு பொருளை வாங்கும்போது, அடுத்த 12 மாதங்களுக்கு உங்கள் சுதந்திரத்தை நீங்கள் 2000 ரூபாய்க்கு விற்றுவிட்டீர்கள் என்று அர்த்தம்.
நிறைய சம்பளம் வாங்குபவர்கள் சிக்குவது இங்குதான். அவர்கள் தங்கள் "வருங்கால வருமானத்தை" நம்பி, நிகழ்காலத்தில் ஆடம்பரமாக வாழ்கிறார்கள். வேலை போனால் அல்லது சம்பளம் குறைந்தால், இந்தக் கட்டமைப்பு சீட்டுக்கட்டு போல சரிந்துவிடுகிறது.
7. நிதி எழுத்தறிவின்மை (Lack of Financial Literacy) - சொத்து vs சுமை
ராபர்ட் கியோசாகி (Robert Kiyosaki) தனது "Rich Dad Poor Dad" புத்தகத்தில் சொல்வது போல, படித்தவர்களுக்கும் கூட "சொத்து" (Asset) எது, "சுமை" (Liability) எது என்று தெரிவதில்லை.
சொத்து: உங்கள் பைக்குள் பணத்தைப் போடுவது (வாடகை வரும் வீடு, பங்குகளின் டிவிடெண்ட், வட்டி வருமானம்).
சுமை: உங்கள் பையிலிருந்து பணத்தை எடுப்பது (சொந்தமாகத் தங்கும் பெரிய வீடு, கார், சந்தாக்கள்).
அதிக சம்பளம் வாங்குபவர்கள், தங்களை அறியாமலேயே சுமைகளைச் சேகரிக்கிறார்கள். பெரிய வீடு வாங்குவதை முதலீடு என்று நினைக்கிறார்கள். ஆனால், அதற்கு அவர்கள் கட்டும் வட்டி, பராமரிப்புச் செலவு, வரி ஆகியவற்றை கணக்கிட்டால் அது ஒரு மிகப்பெரிய சுமை என்பது புரியும். உண்மையான பணக்காரர்கள் சொத்துக்களை உருவாக்குகிறார்கள்; நடுத்தர வர்க்கத்தினர் சுமைகளைச் சொத்து என்று நினைத்து வாங்குகிறார்கள்.
முடிவுரை: இந்தப் பொறியிலிருந்து தப்பிப்பது எப்படி?
பணம் போதவில்லை என்பது கணிதப் பிரச்சனை அல்ல; அது ஒரு நடத்தை சார்ந்த பிரச்சனை. இதிலிருந்து வெளியே வர நீங்கள் செய்ய வேண்டியது சம்பளத்தை உயர்த்துவது மட்டுமல்ல, மனநிலையை மாற்றுவதுதான்.
விழிப்புணர்வு (Awareness): உங்கள் செலவுகள் எதனால் ஏற்படுகிறது? தேவையா (Need) அல்லது ஆசையா (Want) அல்லது அடுத்தவரை ஈர்க்கவா (Status)? என்று ஒவ்வொரு முறையும் கேள்வி கேளுங்கள்.
வாழ்க்கை முறை பணவீக்கத்தைத் தடுங்கள் (Avoid Lifestyle Inflation): சம்பளம் உயரும்போது, உங்கள் செலவுகளை அதே பழைய நிலையில் வைத்திருக்கப் பழகுங்கள். உபரியாக வரும் அத்தனை பணத்தையும் முதலீடாக மாற்றுங்கள்.
சுயமரியாதை: உங்கள் மதிப்பு நீங்கள் வைத்திருக்கும் பொருட்களில் இல்லை. எளிமையாக வாழ்வதுதான் உண்மையான கெத்து ("Stealth Wealth") என்பதை உணருங்கள்.
தானியங்கி சேமிப்பு (Automate Savings): உங்கள் மனதை நம்பாதீர்கள். சம்பளம் வந்தவுடன் தானாகவே முதலீட்டுக் கணக்கிற்குப் பணம் செல்லும் வகையில் 'ஆட்டோ டெபிட்' செய்துவிடுங்கள். கண்ணில் படாத பணம், செலவாகாது.
பணம் என்பது சுதந்திரத்திற்கான கருவி. அதை அடுத்தவரை ஈர்க்கும் கருவியாகப் பயன்படுத்தினால், வாழ்நாள் முழுவதும் ஓடிக்கொண்டே இருக்க வேண்டியதுதான். இந்த உண்மையை எப்போது உணர்கிறோமோ, அன்றே பற்றாக்குறை நீங்கி, நிறைவு தோன்றும்.
கருத்துரையிடுக