காய்ச்சல விட 'லீவ்' கேட்குற பயம் தான் அதிகம்: Sick Leave கேட்டால் ஏன் குற்ற உணர்ச்சியா இருக்கு?
காலைல கண்ணு முழிக்கும்போதே தொண்டை லேசா கரகரக்கும். உடம்பு முழுக்க ஒரு அடிச்சு போட்ட வலி இருக்கும். நேத்து நைட் மழையில நனைஞ்சதுனால வந்த காய்ச்சல்னு நல்லாவே தெரியும். ஆனா, நம்ம மூளை முதல்ல சொல்ற விஷயம், "ரெஸ்ட் எடு" அப்படிங்கறது கிடையாது. "ஐயையோ, இன்னைக்கு ஆபீஸ்ல அந்த மீட்டிங் இருக்கே, லீவ் கேட்டா மேனேஜர் என்ன நினைப்பார்?" அப்படிங்கற பயம் தான் முதல்ல வரும்.
ஒரு WhatsApp மெசேஜ் டைப் பண்ணி அனுப்ப, குறைஞ்சது அரை மணி நேரமாவது யோசிப்போம். டைப் பண்ணி, அழிச்சு, மறுபடியும் டைப் பண்ணி... ஒரு வழியா சென்ட் பட்டனை அமுக்கும்போது, ஏதோ பேங்க்ல கொள்ளையடிச்ச மாதிரி ஒரு குற்ற உணர்ச்சி (Guilt) மனசுக்குள்ள வரும்.
ஏன் இப்படி ஆகுது? நமக்கு நிஜமாவே உடம்பு முடியல. நமக்கு கம்பெனி கொடுத்திருக்க லீவ் தான் அது. அதை எடுக்குறதுக்கு ஏன் நம்ம மனசு இவ்வளவு கஷ்டப்படுது? Why does taking a sick leave feel like a crime? இந்த கேள்வி என்னைக்காவது உங்களுக்கு வந்திருக்கா?
இந்த பதிவோட முதல் பத்தியிலேயே இதற்கான பதிலை சுருக்கமா சொல்லிடலாம்: இதுக்கு காரணம் உங்க மேனேஜரோ, கம்பெனியோ மட்டும் கிடையாது. பல வருஷமா நம்ம மனசுல பதிய வைக்கப்பட்ட "உழைப்பு தான் உன் அடையாளம்" அப்படிங்கற உளவியல் ரீதியான அழுத்தம் (Productivity Guilt) தான் முக்கியமான காரணம்.
சரி, இந்த குற்ற உணர்ச்சி எப்படி ஆரம்பிக்குது, இதுல இருந்து எப்படி வெளிய வர்றதுன்னு கொஞ்சம் ஆழமா, நிதானமா பேசலாம்.
உண்மையிலேயே நமக்கு உடம்பு சரியில்லையா? (The "Sick Enough" Dilemma)
லீவ் மெசேஜ் அனுப்புறதுக்கு முன்னாடி நமக்குள்ளயே ஒரு பெரிய பட்டிமன்றம் நடக்கும். தெர்மாமீட்டர்ல 99.5 டிகிரி காய்ச்சல் இருந்தா, மூளை உடனே ஒரு கணக்கு போடும். "ஒரு டோலோ (Dolo) போட்டுட்டு லாக்-இன் பண்ணிடலாமா? ரொம்ப ஒன்னும் முடியாம போகலையே..." அப்படின்னு தோணும்.
நமக்கு நாமே ஒரு அளவுகோல் வெச்சிருப்போம். அதாவது, படுக்கையை விட்டு எந்திரிக்கவே முடியாத அளவுக்கு உடம்பு முடியாம போனா மட்டும் தான் அது 'உண்மையான' சிக் லீவ். லேசா தலைவலியோ, இல்ல சோர்வோ இருந்தா, அதுக்கு லீவ் கேக்குறது தப்புன்னு நம்மளே நம்புறோம்.
உண்மையில, காய்ச்சல் உச்சத்துக்கு போறதுக்கு முன்னாடியே உடம்பு கொடுக்குற சிக்னல் தான் இந்த லேசான சோர்வு. அன்னைக்கு ஒரு நாள் ரெஸ்ட் எடுத்தா, அடுத்த நாள் சரியாகிடும். ஆனா, நம்ம அந்த சிக்னலை மதிக்காம, மாத்திரையை போட்டுட்டு வேலை பாத்து, கடைசியில மூணு நாள் படுத்துடுவோம். நம்ம உடம்போட தேவையை விட, மத்தவங்க நம்மள பத்தி என்ன நினைப்பாங்கன்றதுக்கு தான் நாம அதிக முக்கியத்துவம் கொடுக்குறோம்.
லீவ் மெசேஜ் அனுப்பும்போது ஏன் இருமல் சத்தம் போடுகிறோம்?
இது நிறைய பேருக்கு நடந்திருக்கும். மேனேஜருக்கு கால் பண்ணி லீவ் கேக்குற சூழ்நிலை வருதுன்னு வெச்சுப்போம். போன் ரிங் ஆகும்போதே, நம்ம வாய்ஸ் ஆட்டோமேட்டிக்கா ரெண்டு கட்டை கீழ இறங்கிடும். ரொம்ப பரிதாபமான குரல்ல பேசுவோம். சில சமயம், நிஜமாவே இருமல் இல்லைனா கூட, போன்ல பேசும்போது லேசா ஒரு இருமல் சத்தம் போட்டுக்குவோம்.
ஏன் இப்படி ஒரு ஆக்டிங்? ஏன்னா, நம்ம உண்மைய சொல்றோம்னு மத்தவங்களுக்கு நிரூபிக்க வேண்டிய கட்டாயத்துல நாம இருக்கோம். "நமக்கு உடம்பு சரியில்லன்னு அவங்க நம்பலையோ?" அப்படிங்கற சந்தேகம் நமக்குள்ளயே இருக்கு. இந்த பெர்ஃபார்மன்ஸ் (Performance of sickness) நம்மள அறியாமலேயே நடக்குற ஒரு விஷயம்.
ஒரு மெசேஜ்ல "I'm sick" அப்படின்னு சிம்பிளா சொல்ல முடியாம, "நேத்து நைட்ல இருந்து ரொம்ப காய்ச்சல், டாக்டர் கிட்ட போனேன், அவர் ரெஸ்ட் எடுக்க சொன்னார்..." அப்படின்னு பெரிய கட்டுரை எழுதுறதுக்கு காரணமும் இந்த நிரூபிக்கிற எண்ணம் தான்.
Toxic Workplace Culture உருவாக்கும் கண்ணுக்குத் தெரியாத அழுத்தம்
சில ஆபீஸ்ல மேனேஜர்கள் ரொம்ப இயல்பா, "Take care, rest எடுங்க" அப்படின்னு தான் சொல்வாங்க. ஆனாலும் நமக்கு குற்ற உணர்ச்சியா இருக்கும். ஆனா, பல இடங்கள்ல இந்த குற்ற உணர்ச்சியை கம்பெனிகளே மறைமுகமா உருவாக்குது.
நீங்க லீவ் கேட்கும்போது, "அப்படியா? சரி அந்த ரிப்போர்ட்ட மட்டும் அனுப்பிட்டு ரெஸ்ட் எடுங்க" அப்படின்னு சொல்ற மேனேஜர்கள் இருக்காங்க. லீவ்ல இருக்குறப்ப, "சின்ன டவுட் தான், ஒரு 5 நிமிஷம் கால் வரலாமா?" அப்படின்னு கேக்குற சூழலும் இருக்கு. இந்த மாதிரி சின்ன சின்ன விஷயங்கள் தான், "நம்ம லீவ் எடுத்தா வேலை கெட்டுப்போயிடுமோ" அப்படிங்கற பயத்தை விதைக்குது.
"நான் இல்லைனா வேலை நின்னுடுமா?" - The Hero Syndrome
நம்மள அறியாமலே நமக்குள்ள ஒரு 'ஹீரோ சிண்ட்ரோம்' (Hero Syndrome) இருக்கும். "இன்னைக்கு நான் லீவ் போட்டா, அந்த ப்ராஜெக்ட் என்ன ஆகுறது? என் டீம் கஷ்டப்படுவாங்களே" அப்படின்னு நாமளே ஓவரா ஃபீல் பண்ணுவோம்.
கொஞ்சம் பிராக்டிகலா யோசிச்சு பாருங்க. நீங்க ஒரு வாரம் இல்லனாலும் கம்பெனி இயங்கிட்டு தான் இருக்கும். யாருக்காகவும் எந்த வேலையும் நிரந்தரமா நின்னுடாது. இது ஒரு கசப்பான உண்மைன்னாலும், இதை புரிஞ்சுகிட்டா தான் நம்ம மேல நாம திணிச்சுக்குற தேவையில்லாத அழுத்தத்துல இருந்து தப்பிக்க முடியும்.
இது அறிவியல் ரீதியாக உண்மையா, இல்லை வெறும் மனப்பிரமையா?
இந்த "லீவ் எடுக்க பயப்படும் மனநிலை" சும்மா நம்மளா கற்பனை பண்ணிக்கிட்ட விஷயம் கிடையாது. அறிவியல் ரீதியாவும், உளவியல் ரீதியாவும் இது ஒரு அங்கீகரிக்கப்பட்ட பிரச்சனை. உளவியலாளர்கள் இதை "Productivity Guilt" அப்படின்னும், "Presenteeism" அப்படின்னும் சொல்றாங்க.
ஆப்சென்டிசம் (Absenteeism) பத்தி நமக்கு தெரியும் - வேலைக்கு வராம இருக்குறது. ஆனா, 'பிரசன்டீசம்' அப்படிங்கறது, உடம்பு முடியலனாலும், மனசு சரியில்லனாலும் வேலைக்கு வந்து உக்காந்து, எந்த வேலையும் உருப்படியா செய்யாம, ஆனா 'நான் வேலை செய்றேன்'னு காட்டிக்கிற ஒரு மனநிலை.
கார்ப்பரேட் கலாச்சாரம் நம்ம மூளையில ஒரு விஷயத்தை ஆழமா விதைச்சிருக்கு: "நீ எவ்வளவுக்கு எவ்வளவு வேலை செய்றியோ, அவ்வளவுக்கு அவ்வளவு தான் உனக்கு மதிப்பு." அதனால, வேலை செய்யாம சும்மா படுத்து ரெஸ்ட் எடுக்குறது, ஏதோ பெரிய பாவம் பண்ற மாதிரி நம்ம மூளைக்கு தோணுது. இது ஒரு வகையான உளவியல் சிக்கல் தான்.
மனசு சரியில்லை என்றால் 'Sick Leave' எடுக்கலாமா?
இது ரொம்ப முக்கியமான, ஆனா அதிகமா பேசப்படாத ஒரு கோணம். காய்ச்சல், தலைவலினா கூட தைரியமா லீவ் கேட்டுடலாம். ஆனா, மனசு ரொம்ப சோர்வா இருக்கு (Burnout), ஏதோ ஒரு தனிப்பட்ட பிரச்சனையால ரொம்ப டிப்ரஸ்டா இருக்கு, இன்னைக்கு வேலை செய்ற மனநிலையில நான் இல்லை - இதுக்காக லீவ் கேட்க முடியுமா?
நம்ம ஊர்ல இன்னும் பல இடங்கள்ல 'Mental Health' காரணத்துக்காக லீவ் கேக்குற அளவுக்கு பக்குவம் வரல. "மனசு சரியில்லைனா வேலை பாரு, எல்லாம் சரியாயிடும்" அப்படின்னு சொல்றவங்க தான் அதிகம். ஆனா, உடல் சோர்வை விட மனச் சோர்வு ரொம்ப ஆபத்தானது.
ஒரு நாள் எந்த வேலையும் செய்யாம, போனை ஓரமா வெச்சுட்டு, சும்மா அமைதியா இருக்குறது கூட ஒரு வகையான ட்ரீட்மென்ட் தான். ஆனா, அதை லீவ் மெசேஜ்ல எப்படி சொல்றதுன்னு தெரியாம, "எனக்கு வயிறு சரியில்ல" அப்படின்னு பொய் சொல்ற நிலைமையில தான் நம்ம இன்னும் இருக்கோம்.
Sick Leave-ல் படம் பார்ப்பது குத்தமா? (The Rest vs. Productivity Paradox)
லீவ் சொல்லியாச்சு. லேப்டாப்பை மூடி வெச்சாச்சு. இப்போ படுக்கையில படுத்துட்டு போர் அடிக்குதுன்னு நெட்ஃபிளிக்ஸ் (Netflix) ஓபன் பண்ணி ஒரு படம் பாப்போம். அப்போ திடீர்னு மனசுக்குள்ள ஒரு குரல் கேட்கும், "படம் பாக்குற அளவுக்கு உடம்பு நல்லா இருக்கே, அப்புறம் ஏன் லீவ் போட்ட?"
உடனே படத்தை ஆஃப் பண்ணிட்டு, கண்ணை மூடிட்டு தூங்குற மாதிரி நடிக்க ஆரம்பிப்போம். யாருக்காக நடிக்கிறோம்? நமக்கு நாமே தான்.
ரெஸ்ட் (Rest) அப்படிங்கறது வெறும் தூக்கம் மட்டும் கிடையாது. அது பிசிக்கல் ரெஸ்ட், மெண்டல் ரெஸ்ட்னு நிறைய விதம் இருக்கு. உடம்பு சரியில்லாதப்போ உங்களுக்கு பிடிச்ச ஒரு பாட்டு கேக்குறதோ, ஒரு சுமாரான படம் பாக்குறதோ கூட உங்களுக்கு ஆறுதலா இருக்கலாம். அது தப்பே கிடையாது. "லீவ் போட்டா 24 மணி நேரமும் பெட்ல படுத்து முனகிக்கிட்டே தான் இருக்கணும்" அப்படிங்கற ரூல்ஸ் எல்லாம் நாமளா உருவாக்கிகிட்டது தான்.
Work from Home வந்த பிறகு நிலைமை இன்னும் மோசம்
முன்னாடி எல்லாம் ஆபீஸ் போய் வேலை செஞ்சப்போ, உடம்பு முடியலனா வீட்ல இருக்கலாம். ஆனா இந்த Work From Home (WFH) வந்த பிறகு, சிக் லீவ் அப்படிங்கற கான்செப்ட்டே குழப்பமாயிடுச்சு.
"வீட்ல தான இருக்க, லேப்டாப்பை மடியில வெச்சுட்டு ஒரு ரெண்டு மெயில் மட்டும் அனுப்பிடு" அப்படிங்கற கல்ச்சர் நார்மல் ஆகிடுச்சு. வீட்ல காய்ச்சலோட படுத்திருந்தாலும், மைக்ரோசாப்ட் டீம்ஸ் (Teams) அல்லது ஸ்லாக் (Slack) ஆப்ல ஆன்லைன் ஸ்டேட்டஸ் பச்சையா இருக்கான்னு செக் பண்ற அளவுக்கு நம்மளோட பிரைவசி போயிடுச்சு.
இந்த குற்ற உணர்ச்சியிலிருந்து எப்படி வெளியே வருவது?
சரி, இதெல்லாம் நடக்குறது தான். ஆனா இதுல இருந்து எப்படி வெளிய வர்றது? எப்படி குற்ற உணர்ச்சி இல்லாம ஒரு லீவ் எடுக்குறது?
- உரிமையை உணருங்கள்: சிக் லீவ் அப்படிங்கறது கம்பெனி உங்களுக்கு கொடுத்திருக்க ஒரு சலுகை கிடையாது, அது உங்க உரிமை. அதை பயன்படுத்துறதுல எந்த தப்பும் இல்லை.
- விளக்கங்கள் தேவையில்லை: லீவ் மெசேஜ் ரொம்ப சுருக்கமா, தெளிவா இருக்கணும். "I am feeling unwell today, so taking a sick leave." இது போதும். என்ன வியாதி, எந்த டாக்டர், என்ன மாத்திரைன்னு யாருக்கும் விளக்க வேண்டிய அவசியம் இல்லை.
- டிஸ்கனெக்ட் பண்ண பழகுங்க: லீவ் போட்டாச்சுனா, ஆபீஸ் மெயில், மெசேஜ் ஆப்ஸை மியூட் (Mute) பண்ணிடுங்க. நீங்க லீவ்ல இருக்கும்போது வர்ற மெசேஜ்களுக்கு உடனே ரிப்ளை பண்ணனும்னு எந்த அவசியமும் கிடையாது.
- உங்களை நீங்களே நம்புங்க: உங்களுக்கு உடம்பு சரியில்லன்னு உங்களுக்கு தெரியும். அதை வேற யாருக்கும் நிரூபிக்க வேண்டிய அவசியம் இல்லை. ஆக்டிங் பண்ணாதீங்க.
- Sick Leave உங்கள் உரிமை: உடல்நிலை சரியில்லாத போது ஓய்வு எடுப்பது অপরাধம் அல்ல, அது உங்கள் அடிப்படைத் தேவை.
- நிரூபிக்க முயற்சிக்காதீர்கள்: நீங்கள் உண்மையிலேயே நோய்வாய்ப்பட்டுள்ளீர்கள் என்பதை மேலாளருக்கோ அல்லது சக ஊழியர்களுக்கோ நிரூபிக்க, குரலை மாற்றிப் பேசுவதோ, நீண்ட விளக்கங்கள் கொடுப்பதோ தேவையற்றது.
- Mental Health முக்கியம்: உடல் சோர்வுக்கு ஓய்வு எவ்வளவு முக்கியமோ, அதே அளவு மனச் சோர்வுக்கும் (Burnout) ஒரு நாள் ஓய்வு தேவை. அதற்காக குற்ற உணர்ச்சி கொள்ள வேண்டாம்.
- ஓய்வு என்றால் தூக்கம் மட்டுமல்ல: விடுப்பு எடுத்துவிட்டு ஒரு படம் பார்ப்பதோ, புத்தகம் படிப்பதோ கூட ஓய்வின் ஒரு பகுதிதான். வேலை செய்யவில்லை என்றால் நாம் பயனற்றவர்கள் என்ற சிந்தனையை முதலில் கைவிட வேண்டும்.
- எல்லைகளை வகுக்கவும் (Boundaries): விடுப்பு எடுத்த நாளில் அலுவலக தொடர்புகளை முற்றிலும் துண்டிப்பது மட்டுமே உண்மையான ஓய்வை தரும்.
அடிக்கடி கேட்கப்படும் கேள்விகள் (FAQ)
1. லீவ் எடுத்தால் மேனேஜர் கோபப்படுவாரா என்ற பயத்தை எப்படி தவிர்ப்பது?
உங்களுக்கு உடல்நலம் சரியில்லாத போது வேலை செய்வது உங்கள் திறனை பாதிக்கும், மேலும் தவறுகள் நடக்க வாய்ப்புள்ளது. இதை ஒரு Professional முறையில் மெசேஜ் மூலம் தெரிவிப்பது உங்கள் பொறுப்பு. அதன்பிறகு மேனேஜர் என்ன நினைப்பார் என்பது உங்கள் கட்டுப்பாட்டில் இல்லை என்பதை உணர வேண்டும்.
2. மன அழுத்தம் காரணமாக Sick Leave எடுக்கலாமா?
கண்டிப்பாக எடுக்கலாம். உடல் காய்ச்சல் போல மனச்சோர்வும் (Mental burnout) ஒரு உண்மையான பிரச்சனை. ஆனால், உங்கள் நிறுவனத்தின் கொள்கைகளுக்கு ஏற்ப, அதை 'Sick Leave' அல்லது 'Personal Leave' ஆக நீங்கள் பயன்படுத்திக்கொள்ளலாம்.
3. Work from Home-ல் சிக் லீவ் கேட்க குற்ற உணர்ச்சியாக உள்ளதே, என்ன செய்வது?
வீட்டில் இருந்தாலும் நோய்வாய்ப்பட்டிருக்கும் போது கணினித் திரையைத் தொடர்ந்து பார்ப்பது உடல்நிலையை மேலும் மோசமாக்கும். WFH என்பது வேலை செய்யும் இடம்தானே தவிர, நோய்க்கான மாற்று அல்ல. எனவே, தைரியமாக லீவ் கேளுங்கள்.
4. லீவ் மெசேஜ் எப்படி சுருக்கமாக அனுப்புவது?
மிகவும் எளிமையாக "Hi [Name], I am unwell today and won't be able to log in. I am taking a sick leave to rest and recover. Please let me know if anything urgent needs to be managed by the team. Thanks." என்று அனுப்பினால் போதுமானது.
கருத்துரையிடுக